Гимн лесного хозяйства

ГІМН ЛЕСАВОДАЎ


Жыццё iдзе, жыццё бяжыць,
Ляцiць наперад без аглядкi.
Сыходзім мы, а лесу жыць 
I вабіць хараством нашчадкаў. 

ПРЫПЕЎ:

Няма найлепшае красы,
Чым лесу роднага акраса.
Не толькі росцім мы лясы–
Расцём і caмi з iмi разам.

У шчаслівы час i ў час бяды, 
У якix бы нi былі мясцінах,
Дадому кліча нас заўжды
Зялёная краса Айчыны.

ПРЫПЕЎ:

Пад пошум соснаў i бяроз
Мы тчэм жыцця свайго аснову.
I слова «лес», i слова «лёс»
Сугучны ўсё ж невыпадкова.

Жыццё iдзе, жыццё бяжыць,
Стралой мільгаюць дні за днямі.
А нам без лесу ўжо не жыць,
Бо ў нас урос ён каранямі.

Шумяць бары, шумяць гai
I навяваюць прахалоду.
Удзень i ўноч свой вечны гімн
Лясы спяваюць лесаводам.


Музыка Леанiда Шурмана

Словы Анатоля Зэкава